نام این نوشته ی آخر را میگذارم "رعد" یا "برق" شاید.
غرش آسمان اینجا، بعد از سکوتی بلند و قبل از باریدنی نرم.. "باران"...
نیم نگاهی از هول به زمین و آسمان انداختم،
"باران"ت هنوز نباریده بود..
جماعت، نماز "باران" بخوانیم برای دوباره خواندن تو؟

نمناک باشی

سلام دوست من!
یاد آوری این همه خاطرات شیرین و کمی تلخ چقدر خوشمزه بود، مربا!
+ وبلاگ جدیدت رو نمی بینم!خطا می ده! ببین عیبش چیه؟ زود !!

تو یک گلوله برفی درست کردی و از یک سراشیبی انداختیش پایین, داره مرتب بزرگ تر و بزرگتر میشه و معلوم نیست آخرش توی سر چه کسی خواهد افتاد.